Dichterbij, alsjeblieft !

Kunst achter vitrines, in dure verbouwde musea, op concertpodia, in ateliers en soms op een verdwaalde expositie, zomaar ergens in het land.
Dat is nog altijd mainstream Kunst.
En de openbare ruimte? Daar overheersen de verkeersborden. Soms in zo’n overvloedige mate dat mensen ervan in de war raken.Maar geen nood, dan doen we het licht weer aan! Een enkele dappere gemeente schaft ze af. Maar dan moet je wel naar Serooskerke in Zeeuws-Vlaanderen.Daar hebben ze het echt gedaan. Weg met die borden. Maar dat gebeurt niet overal.

In Sliedrecht is onlangs toch weer een wezenlijk bord toegevoegd aan het woud, namelijk een rood omrand wit bord met een poes in het midden.
Doel: Waarschuwing tegen overstekende katten! Echt waar.  Hoe dat gegaan is in Serooskerke? Nou, voordat ik teveel afdwaal, best wel aardig eigenlijk.
Het aantal verkeersslachtoffers daalde (nu waren en al niet veel in Serooskerke, maar toch) en van alles wat mis ging is het verhaal van de boer die aan het eind van een lange,doodlopende weg woonde nog wel het leukst. Dat bord (doodlopende weg) was ook weg en dus arriveerde er een paar keer per maand een verdwaalde automobilist.Dat vond de boer toch wel erg vervelend en daarom is dat bord (echt waar) terug geplaatst! Maar vandaag de dag zijn we zo verzot op “profijtbeginsel” dat we zelfs reclame borden op rotondes gaan plaatsen. De een nog lelijker dan de ander. Ik zag er een van de Gamma, die leek door een slechtziende, eenarmige timmerman in elkaar gezet. En wat levert dat op, behalve een ongelooflijk kleinzielig imago? 500 euro. Jawel voor 500 euro laten we onze openbare ruimte verzieken met benepen middenstandspraatjes.

“Koop uw taart bij Jansen” of “voor elke verstopping moet u snel naar Tilanus!” Gemeenteraden die daarover besluiten zouden zich achter de oren moeten krabben. Hebben we nu echt niet iets anders te bieden voor de ogen van onze plaatsgenoten? Bovendien is het weer een afleiding, waardoor de verkeersveiligheid achteruit gaat. De borden zijn dikwijls zo miserabel beschreven dat als je echt nieuwsgierig bent je een gevaarlijke noodstop moet maken om ze te ontcijferen.

Waarom niet een prijsvraag voor de mooiste kunstuiting. Of een knipoog naar de op hol geslagen samenleving.
DichterbijKunst kom je haast niet, dan op een rotonde!  
Kijk, dit rust voor het oog, een streling, een zachte verwijzing naar “de kerk in het midden” of vroeger tijden, waar de kerktoren nog het oriëntatiepunt was.
Niet slecht hoor. Beter dan een reclamebord waarop ik zag:

“Niks Beter dan carbeaunaadjes van De Veter!”

We gaan geen kruistocht beginnen, maar een kleine verzuchting om zoveel cultuurbarbarij voor 500 euro!!!!
Dat mag best een keertje. Zelfs in een weblog.

Cees Oosterwijk

« »